Isabelle Bauwens en Erlend Kesters aan wie we eeuwige dank verschuldigd zijn om ons de wagens te bezorgen waarmee we vergroeid maar nooit vastgelopen zijn. En Peut voor het volledig reviseren van die wagens, alsook voor het bijbrengen van de beginselen der automechanica aan Pedro en Ides. En Michael Persoons voor het laswerk aan Rita-de-Camionette.

Avventura voor de uitstekende outdoor kleding en de tenten, Auto5 voor het belangrijke wagenmateriaal, en Connections voor ons vliegtuigticket terug.

De directie, leraars en leerlingen van het Scheppers Instituut in Mechelen. Enerzijds om van Pedro de man te maken die hij nu is. Anderzijds voor de fantastische inspanningen die ze geleverd hebben om geld in te zamelen.  En zeker ook Herman Eerens voor de gulle bijdrage aan het goede doel van de reis.

De ploeg van tvbrussel voor het herscheppen van ons materiaal in een straffe roadtrip film, in het bijzonder Peter Peeters, Peter Van den Broeck, Goedele Geeurickx, Dirk Diederich en Jan De Troyer.

Alexandre en Masha Pouchkine voor de broodnodige ondersteuning om in Rusland te kunnen reizen, daarin enthousiast bijgestaan door Hendrik Claessens. De Russische Ambassade, in het bijzonder Ambassadeur Loekov en Mr. Ordasj Andreij. En Jan Becaus voor de gouden tips ivm administratie voor het filmmateriaal.

Uiteraard uiterst veel dank aan de mensen op reis, bij wie we mochten overnachten en die ons doorheen de steden leidden op de belachelijk korte periode die we daar maar telkens konden blijven:
Sophia Wilhelm. Anna Badurska. Elena Pavlova om ons te begeleiden bij onze eerste stappen in Rusland/StPetersburg, en Maria bij wie we daar mochten overnachtten. Amina in Kazan. Aleksey Raspopov. Nikita Sawinyh. Elena Lebedeva. Professor Tsolmen en haar familie, zonder wie Mongolië nooit de ervaring was geworden wat ze nu is. En Veronique Van Den Abbeel, die zich een hele week over ons ontfermd heeft in het ongelooflijke Peking.

En tot slot al onze ouders en vrienden die ons bleven gek verklaren. Op een toegewijde manier.

Dank. Uit de grond, kelder, eerste verdieping, twee bovenkamers en het plafond van ons hart.

Hoedanook, de nieuwe updates:

Urbi et orbi, de tussensteden part 1: Omsk (P’’’)
Urbi et orbi, de tussensteden part 2: Novosibirsk (P’’’)
Urbi et orbi, de tussensteden part 3: Krasnojarsk (P’’’)
BK Baikal-ijsberen uitgesteld (Geert)
Alcoholisme, een probleem? Neen, een levenswijze (Geert)
Nation under construction (P’’’)
Mens Erger Je Niet (Ides)De Tegenliggers (P’’’)
Open brief aan de president van Mongolie (Geert)
Gomosexwal (Stef)
Merci!

Tot daar de verwachting, want bij de zoveelste controle van de lidkaart van Rita, had onze man in uniform vriend een verrassing klaar. Hij kwam op ons toe met een glimlach waaraan meteen duidelijk werd dat hij geen pain in the ass ging zijn. Tenzij letterlijk misschien. Ides deed zijn raampje naar beneden en het volgende gesprek begon:

The village people police: “Ruski?”
Wij: ” Ni pudimai poruski”
The village people police: “Where?”
Wij: “Belgie, Belgski”
The village people police: “Brussels?”
Wij: “Da”
The village people police: “Hahahahaha, Jean-Claude Van Damme?”
Wij: “Da”
The village people police: “Hahahahaha”
Stilte
The village people police: “In Belgie, gomosexwal legal?”
Wij stonden erbijn en keken ernaar. Was dit echt?
Stilte
The village people police nogmaals: “Gomosexwal legal in Belgie?”
Wij dan toch maar: “Da”

Onze village people vriend straalde van geluk, wij mochten doorrijden. Zeg nu nog dat sommige politiemensen niet aardig zijn. Ze zijn alleszins anders-geaardig!

Gomosexwaliteit ole ole!
Stef

Ik ben zo vrij mij bij deze te richten tot u met een zeer specifieke vraag omtrent uw prachtig land waar wij al mochten doorrijden en wij steeds de maximum snelheid van 50km/u in acht namen (als we een politiecontrole zagen vanop 10km). De eindeloze vergezichten in uw land zijn adembenemend en overtreffen onze stoutste verwachtingen. Daarnaast was het links rijden echt niet makkelijk, vooral omdat het ook verboden is.

Maar door al die groene eindeloze landschappen, einder na einder, blijven wij zitten met 1 vraag: wie rijdt er al dat gras af? Onze lokale groendiensten evenals wijzelf zullen u eeuwig en een dag dankbaar zijn.

Met de meeste hoogachting,

Geert